สัมภาษณ์ จักรยานโบราณ โดย นาย ปฏิภาร เม่นนิ่ม EP.2

สัมภาษณ์ จักรยานโบราณ โดย นาย ปฏิภาร เม่นนิ่ม EP.2

โอเครครับพี่คิดว่าจักรยานโบราณในความคิดของพี่คืออะไร
พี่ยุทธ : จักรยานโบราณสำหรับผมก็คือ โบราณอะครับและก็มันเป็นของสะสมที่แต่ผมขอเท้าความก่อนว่าจักรยานโบราณเข้ามาสู่ประเทศไทยประมาณปลาย ร.4 ต้น ร.5 มีเขามาประมาณ 2 ยี่ห้อก็คือลาเล่ย์กับอะไรสักอย่างผมก็จำไม่ได้แต่ที่ผมสะสมส่วนมากก็จะเป็นลาเล่ย์ตามที่เห็นขนาดนี้

แล้วพี่มีวิธีเลือกซื้อจักรยานโบราณอย่างไง

พี่ยุทธ : ขั้นตอนการแรกนะครับ 1.ต้องออเรลจินัลดูให้มันเดิมที่สุดให้มันสมบรูณ์แบบที่สุด จักรยานโบราณยิ่งเดมเท่าไรยิ่งมีคุณค่า ยิ่งมีราคามาก เพราะเดี๋ยวนี้ในวงการจักรยานที่เล่นกันอยู่ก็คือให้สมบรูณ์ที่สุดเท่าที่จะมากได้

แล้วที่มีวีธีการดูแลรักษาอย่างไงครับ

พี่ยุทธ : ก็การดูแลรักษาก็ในส่วนของพวกเฟรมก็จะแหวนไวแบบนี้แล้วก็ในส่วนที่ใช้งานก็ชูปน้ำแล้วก็มาเช็ดบางแล้วก็ยางที่สภาพยังไม่เสียก็พยายามเติมลมไม่ให้มันเสียมั่นคอยมาเดินพาออกไปใช้งานบางประมาณนี้ครับ

แล้วพี่ว่าอะไรมันคือเสน่ห์ของจักรยานโบราณ

พี่ยุทธ : เสน่ห์ของจักรยานโบราณก็คือมันมีคุณค่า คุณค่าสิ่งแรกก็คือด้านจิตใจ คุณค่าอย่างที่สองก็คือคุณค่าทางด้านมรดกวัฒธรรมมันเป็นการมองประวัติศาสตร์ของชาติไทยได้ว่ายุคสมัยนี้มีจักรรุ่นนี้เกิดขึ้นมา

แล้วพี่มีอะไรอยากจะฝากถึงเด็กรุ่นใหม่บ้าง

พี่ยุทธ : จักรยานสำหรับเด็กรุ่นใหม่ถ้าจะให้ส่งเสริมก็คือต้องศึกษารายละเอียดว่าต้นกำเนิดอย่างและส่วนประกอบอะไรบ้าง แล้วอย่างให้เด็กรุ่นใหม่มาสนใจจักรยานโบราณบ้างอย่าไปขายทิ้งเป็นเศษเหล็กซะหมดมันมีค่าอย่างน้อยมันมีค่าที่จิตใจ

บทความจากหนังสือ เล่มที่ 2

การกลับมาของรถถีบ ร่วมสมัย

หนังสือสารคดี การกลับมาของรถถีบร่วมสมัย

ย้อนอดีตแรกเริ่มมี รถถีบ ในเชียงใหม่

    ปัจจุบันดูเหมือนว่าความเจริญของบ้านเมืองทำให้เกิดก ารเปลี่ยนแปลง ในสังคมอย่างมากมาย ไม่ว่าจะเป็นตึกรามบ้านช่อง ถนนหนทาง ที่สำคัญการดำเนิน ชีวิตของคนในอดีตก็เปลี่ยนไปโดยเฉพาะเมืองเชียงใหม่จ ากที่เคยเป็นเมืองเงียบสงบ ผู้คนมีวิถีชีวิตความเป็นอยู่เรียบง่าย กลับกลายเป็นเมืองศูนย์กลางเศรษฐกิจของภาคเหนือ ภาพของคนในอดีตก็เลือนหายไปจากความทรงจำ 

สัมภาษณ์ จักรยานโบราณ โดย นาย ปฏิภาร เม่นนิ่ม EP.1

สัมภาษณ์ เรื่อง จักรยานโบราณ โดย นาย ปฏิภาร เม่นนิ่ม 

สัมภาษณ์ จักรยานโบราณ โดย นาย ปฏิภาร เม่นนิ่ม EP.1

พี่คิดว่าจักรยานโบราณคืออะไรครับ

พี่กุ๊ก :  จักรยานโบราณคืออะไร จักรยานโบราณคือรถเก่าเมื่อสัก 100 ปีที่แล้ว 30 ปี 30 ปีไม่เรียกว่ารถเก่า ต้องสัก 100 ปีขึ้นไปแล้วถึงจะเรียกรถเก่า 

แล้วพี่มีวีธีเลือกซื้ออย่างไร

พี่กุ๊ก : วีธีเลือกซื้อรถเก่าก็คือตามสภาพก่อนอันดับแรก ว่าอุปกรณ์ครบไหม เรีฃื่องของสนิมตามตัวถัง แล้วมาลองดูเรื่องจะเอาไปทำอะไร ให้มันสามารถกลับมาใช้งานได้อีกนี่วีธีการเลือกซื้อ อีกอย่างหนึ่งก็คือราคา แล้วรถเก่าที่คนนิยมเล่นกันคือเดี๋ยวนี้มันต้องมีสตอรี่ ต้องรู้จักว่าเขามาจากไหนเขามาจากอะไร รูปแบบไหนคือเป็นอะไรมาก่อน ก่อนที่เราจะเอามาปลุกปั้น มิฉะนั้นก็เป็นแค่รถโบราณเก่าธรรมดา ไม่มีค่า

พี่มีวีธีการดูแลรักษาจักรยานพวกนี้อย่างไร

พี่กุ๊ก : วีธีการดูแลรักษาก็คือก็ดูแลรักษาทั่วไป ก็ไม่ให้โดนฝน ไม่ให้ตากแดด เพราะพวกนี้เรื่องของอายุเรื่องของวัสดุ อายุมันเก่าแล้ว อายุมันนาน อาจจะมีสนิมภายในเรามองไม่เห็นเกิดขึ้นได้ คือห้ามโดนฝน โดนน้ำ ไม่ให้ตากแดดมากไป ร่วมการดูแลรักษา โดยร่วมการดูกแลรักษาก็ทั่วไป ล้าง หยดน้ำมัน ดูจุดต่างๆ นั้นก็คือการดูแลรักษาทั่วๆไป มันอาจจะพิเศษเพราะว่าเรา เก็บมันให้ดี ถ้าเก็บไม่ดีหาย 555

โอเครครับพี่พี่คิดว่าอะไรมันคือเสน่ห์ของของพวกนี้

พี่กุ๊ก : เสน่ห์ของของพวกนี้คือรถมันเล่าเรื่ิองได้ จากรถบางคันอย่างที่พี่มี รถที่คนรู้จักกันดีสามารถเล่าตัวมันเองได้อย่างรถคันนี้ ผลิตปีอะไร ทำมาเพื่ออะไร อย่างไง มันจะมีการเล่าเรื่องของมัน คนที่จะเป็นเจ้าของรถได้ ไม่ใช่รู้แค่มันเก่าแค่นี้มันก็จะไม่มีความสนุก ในการที่จะได้ขี่รถคันนี้แต่ถ้าเรารู้ประวัติรถคันนี้ว่าอากง อาม่า เคยเอาไปขี่ขนของเข็นผัก สตอรี่มันเราของมันได้ มันเป็นตำนานรถพวกนี้ถึงความเป็น

โบราณคนเขาเล่นของโบราณเขาต้องมีสตอรี่ในชิ้นงานของเขาว่า ชิ้นนี้มันเคยผ่านอะไรมาบ้าง แล้วอยู่ในช่วงของเหตุการณ์ไหนบ้าง ชึ่งเวลาที่เล่นมันจะมีการบอกเล่า อย่างที่พี่มีอย่างเนี้ยคันนี้เป็น มาเซอชี่ เอ็มเพอเรอ รุ่น เรซิ่งบีส ผลิตปี 1893 100กว่าปีแล้วคือแบรนมัน 100 กว่าปีแล้วแต่เนี่ยผลิตมาได้ประมาณ 40-50 ปี ตัวนี้ใช้สำหรับขี่ ทัวร์ ออฟ เจแปน งาน ทัวร์ ออฟ เจแปน ที่ขี่เลอะทะเลรอบญี่ปุ่น คือเราต้องศึกษา พอเราศึกษา จะได้ความรู้ไปในตัวแล้วได้ความเป็นสตอรี่แล้วมันเป็นของรถพวกนี้มันชอบกันคือ ได้ตามหาสมบัติ ตามหาอะไหล่ อย่างน้องได้รถมาคันนึ่งอย่างให้มันสมบูณร์เต็ม100ก็ต้องไปหาอะไหล่ รถรุ่นนี้ใช้ เบรคยี่ห้อนี้ เกียร์แบบนี้ อะไรแบบนี้ ต้องไปตามหาเสน่ห์มันคือแบบนี้ ทำยังไงให้มันสามารถกลับมาใช่งาน กลับมาวิ่ง กลับมามีชีวิตได้นั้นแหละมันคือเสน่ห์ การเล่นรถเก่า รถคลาสิก รถโบราณ พวกนี้มันเสน่ห์

โอเครครับพี่มีอะไรจะฝากเด็กรุ่นใหม่ที่สนใจ

พี่กุ๊ก : ฝากถึงเด็กรุ่นใหม่นะครับ อยากให้จริงๆอยากให้ ถ้าอยากจะเล่นต้องศึกษา ศึกษามันก่อน ไม่ใช่ว่าเห็นเขาเล่นกันก็ไปซื้อตามเขาซื้อเขามาก็มาทิ้งเขาไว้ พอเบื่อก็ทิ้งเขาไว้ข้างบ้าน เหมือนจะเอาเขามาดูแล แล้วก็เอาเขาไปทิ้งอย่างเก่า คือมันสิ่งของทุกอย่าง มันมีจิตวิญญาณของมันเองมีชีวิตในตัวของมันเอง เอามาแล้วเราดูแลเขาให้สวยเอาเขาออกไปวิ่งโชว์ เรามีความสุขเรามีความสุข แต่ถ้าเกิดน้องเอามาเพื่อตามกระแส เพื่อนเขาเล่นกัน พอหมดกระแสก็จอดทิ้ง คือน้องจะหมดเจอกับการที่ไปตามเขา ไปเยอะมากซึ่งจริงๆแล้วพี่อยากแนะนำว่า อยากจะมีอยากจะเล่น ศึกษาให้ดีๆดูประวัติดูความเป็นมา เพราะปัจจุบันนี้ ที่มีตามท้องตลาดที่เป็นพวกสไตส์แบบนี้ เขาเอามาทำให้กันเยอะถ้าจะเล่นตามแฟชั่นก็เล่นแบบนั้นไปเลย อย่ามาเล่นแบบนี้แบบนี้หนัก ซื้อรถใหมที่เป็นสไตส์วินเทจ เขามีการกลับมาทำใหม่กันหลายแบรนด์ ถ้าอยากจะเล่นจริงศึกษาก่อนดีกว่าแล้วถ้าชอบ ทำมันขึ้นมาอย่าซื้อรถพวกนี้อย่าซื้อแนะนำเลย เอามาทำเองแล้วมันจะได้ดังใจครับ   

บทความจากอินเทอร์เน็ต 3

คุยกับนักเก็บจักรยานโบราณ

ทำไมเลือกที่จะสะสมจักรยานโบราณ

          อ.ทวีไทย  : โดยนิสัยของนักสะสมทุกคน จะเริ่มจากการเก็บสิ่งนั้นสิ่งนี้ ผมก็เหมือนกันชอบเก็บชอบสะสม จักรยานก็เป็นของสะสมของผมอย่างหนึ่งเก็บมาตั้งแต่ปี ๒๕๔๐ จากที่ไม่รู้เรื่องจักรยานมาก่อนเลย ก็เรียนรู้จนกระทั่งเขียนหนังสือเรื่องจักรยานโบราณออกมาได้ ๑๕ ปีแล้ว

 ได้จักรยานมาจากแหล่งไหนบ้าง

          อ.ทวีไทย : ซื้อมาจากแหล่งที่มีความเจริญของเมืองไทย และต่างประเทศบ้าง

เก็บสะสมจักรยานประเภทไหน

           อ.ทวีไทย : ผมไม่ได้เก็บเสือหมอบ ไม่ได้เก็บจักรยานที่ใช้แข่ง จักรยานเพื่อสุขภาพ หรือฟิกเกียร์ ผมเก็บจักรยานที่อายุมาก อายุ ๔๕ ปีขึ้นไป เช่น ยี่ห้อที่คนนิยมกันในยุค ๖๐ ปีที่แล้ว เพราะเป็นยุคเดียวกับช่วงชีวิตเรา เป็นยุคที่เราใช้มัน จะทำให้หาของได้ง่าย ไม่ต้องไปกะเกณฑ์ว่าต้องเป็นจักรยานที่เก่าที่สุด แพงที่สุด 

 บ้านจักรยานเปิดมานานแค่ไหนแล้ว

           อ.ทวีไทย : ตั้งแต่ปี ๒๕๔๐  ที่นี่จะมีข้อความต่าง ๆ ที่เขียนติดไว้ เพื่ออยากให้คนที่เข้ามาดูจักรยานเห็นในสิ่งที่เค้ามองไม่เห็น จะได้ได้อะไรดี ๆ กลับไปมากขึ้น

ยี่ห้อที่อาจารย์ชอบมากที่สุด

          อ.ทวีไทย : ผมไม่เคยชอบอะไรมากที่สุด ไม่ติดในหลง   เสน่ห์คำว่าที่สุด ถ้าผมชี้แบบซี้ซั้วไป บอกว่าไอ้คันนั้น แล้วถ้าเกิดวันรุ่งขึ้นผมมีคันใหม่มาแล้วผมชอบคันนี้ที่สุด ไอ้ที่พูดไปเมื่อวานน่ะมันโกหกแล้ว เพราะมันเปลี่ยนไปแล้ว มันไม่จีรังหรอก มันมีการเปลี่ยนแปลงไปตลอดชีวิตของเรา ถ้าเรายังไม่ตาย อย่าไปเอาอะไรกับมัน เอาแก่นประโยชน์สิ ทั้งการสะสม การเก็บใช้ ประโยชน์ และสิ่งที่มันทำได้ในขอบเขตที่มนุษย์พึงทำได้ 

  

ผมได้รู้ว่ายังมีนักสะสมจักรยานรู่นเก๋าที่เป็นตำนานอยู่ด้วย

http://www.thailandbookofrecords.com/content/คุยกับนักเก็บจักรยานโบราณ%20/19/129/0

บทความจากอินเทอร์เน็ต 2

“บ้านส้ม” ฟื้นคืนชีพจักรยานโบราณ ช่องว่างตลาดรับกระแสนักปั่นฟีเวอร์

ลุงหนวดเล่าให้ฟังว่า ที่มาของร้านจักรยานโบราณ “บ้านส้ม” เกิดขึ้นมาจากลุงชื่นชอบและหลงใหลในจักรยานโบราณ แต่ปัญหาของคนรักจักรยานโบราณเหมือนกันก็คือ หาอะไหล่ไม่ได้ หรือถ้าหาได้ก็มีราคาแพงมาก ทำให้หลายคนหมดโอกาสในการได้ขี่จักรยานโบราณ และประกอบกับลุงได้มีโอกาสเดินทางไปต่างจังหวัดบ่อยๆ เห็นว่าในต่างจังหวัดมีจักรยานโบราณจอดทิ้งในสภาพที่ไม่สมบูรณ์เนื่องจากขาดอะไหล่ไม่สามารถซ่อมได้ ลุงจึงค่อยเก็บสะสมอะไหล่จักรยานที่หาได้จากที่ต่างๆ และมารวบรวมเก็บเอาไว้ หวังฟื้นคืนชีพจักรยานเหล่านั้น

ทั้งนี้ ต้องยอมรับว่าที่ผ่านมายังไม่มีใครเปิดร้านซ่อม หรือจำหน่ายอะไหล่รถจักรยานโบราณที่ทำอย่างเป็นรูปเป็นร่าง และเปิดเป็นร้านเหมือนกับร้านของลุง ด้วยเหตุนี้เอง ลุงหนวดจึงบอกกับเราว่า ลุงเห็นช่องว่างทางการตลาดตรงจุดนี้ด้วย และก็เป็นไปตามคาด เพราะมีลูกค้าให้ความสนใจนำโครงจักรยานโบราณ และเข้ามาหาอะไหล่จากร้านลุงหนวดค่อนข้างมาก โดยเฉพาะกลุ่มวัยรุ่น ซึ่งปัจจุบันหันมาชื่นชอบและนิยมจักรยานโบราณกันมาก แต่ติดปัญหาเรื่องของอะไหล่ที่มีราคาแพง กำลังซื้อมีไม่มาก แต่พอมาใช้บริการร้านของลุงหนวด ค่าอะไหล่ลดลงไปกว่า 50% ช่วยให้น้องๆ วัยรุ่นสามารถมีจักรยานโบราณไว้ขี่เล่นตามยุค ตามกระแส ได้ ได้ทราบว่าในปัจจุบันนี้ ยังมีร้านที่ซ่อมจักรยานพวกนี้อยู่ด้วยและจะทำให้จักรยานโบราณพวกนี้มีอยู่ต่อไป https://www.manager.co.th/Smes/ViewNews.aspx?NewsID=9560000107756

บทความจากอินเทอร์เน็ต 1

จักรยานโบาณในประเทศไทย

      ที่ได้ทราบจากบันทึกจดหมายเหตุรายวันจึงเห็นเป็นได้ว่ามีรถถีบได้เข้ามาเป็นครั้งแรกในช่วงสมัย ร. ๕ การสั่ง – ซื้อ-ส่งจักรยานโดยทางเรือจากยุโรปมาถึงไทยในสมัยนั้นใช้เวลาเกือบปี ดังนั้นจึงถือเอาว่ารถจักรยานปรากฏในสยามช่วงปี พ.ศ. ๒๔๒๐ โดยบันทึกเป็นทางการเมื่อ วันที่ ๒๓ มกราคม พ.ศ. ๒๔๒๕ เป็นปที่เริ่มต้นจักรยานในประเทศ ไทย นับเนื่องถึงปัจจุบันนี้ยาวนานถึง ๑๑๗ ปีแล้ว

       เชื่อกันว่ารถจักรยานใน สยาม ที่รู้จักกันในนาม รถถีบ มีเข้ามาตั้งแต่ สมัยรัชกาลที่ ๔ ตอนปลายแล้ว ( ระหว่าง พ.ศ.๒๓๙๔ – ๒๔๑๑ ) ตรงกับ ค.ศ. ๑๘๕๑ – ๑๘๖๘ ซึ่งเป็นปีที่ฝรั่งเศษ, เยอรมัน, อังกฤษระดมความคิดสร้างสรรค์จักรยานประดิษฐกรรมเฟื่องฟูที่สุดก่อนเปิดยุคอุตสาหกรรมพัฒนาถึงขั้นผลิตส่งออกขายทั่วโลกในปี๑๘๘๕

ได้ทราบว่าจักรยานมีการนำเข้ามาในประเทศ มาตั้งปลาย รัชกาลที่ 4 ถึงต้น รัชกาลที่ 5 ซึ่งมันมีระยะเวลาถึง 117 ปีมาแล้ว

https://jarupornsaiyasupeeblog.wordpress.com/280-2/